De leefomgeving als elektronen dief
Hoe meer elektronen je uit de natuur haalt, hoe minder je uit voedsel nodig hebt Wanneer je je dagelijkse dosis elektronen uit de omgeving krijgt, hoef je ook minder te eten, heb je minder honger en i
Hoe meer elektronen je uit de natuur haalt, hoe minder je uit voedsel nodig hebt
Wanneer je je dagelijkse dosis elektronen uit de omgeving krijgt, hoef je ook minder te eten, heb je minder honger en is het makkelijker om af te vallen en om gewoonweg energieker te voelen. En hoe minder je eet, hoe lager de calorie- en insulinebelasting op je metabolische processen.
In mijn vorige blog schreef ik over waarom we ‘elektronen de valuta van het leven noemen’ en op welke manieren wij elektronen verzamelen.
Zonlicht
Aarden
Eten van planten
Eten van dieren die deze planten eten
Ons opgeslagen vet verbranden
Hier de link:
https://n1project.nl/community/blog/waarom-we-elektronen-de-valuta-van-het-leven-noemen
Dus dingen doen die je gebruik van elektronen verbeteren, zoals beter hydrateren (EZ water), aarden, meer zon krijgen en biohacks die mitochondriale efficiëntie verhogen zoals koude therapie, verminderen je behoefte aan elektronen uit voedsel. Dit speelt een grote rol bij gewichtsbeheersing en metabole aandoeningen zoals diabetes, omdat je minder eet.
Maar aan de andere kant moet je ook kijken hoe je elektronen langer kunt vasthouden of anders gezegd, minder snel kwijtraakt.
Het moderne technologische leven steelt elektronen
Leven in de wereld van vandaag steelt elektronen van ons, waardoor de meeste mensen in een chronisch elektronen-tekort komen die onze gezondheid en herstel/regeneratie capaciteit vermindert. We krijgen niet alleen minder elektronen binnen uit de bovengenoemde traditionele bronnen, maar onze levensstijl en technologie verbruiken onze elektronen voorraad sneller dan ooit.
De moderne mens, ik noem het maar de moderne mens, maar eigenlijk is iedereen dat in Nederland. Ik heb ook altijd geleefd met niet of nauwelijks direct contact met de natuurlijke elektrische omgeving waarin het lichaam ooit vanzelfsprekend in woonde.
We slapen nu geïsoleerd van de aarde, lopen op synthetische zolen, zitten soms de hele dag onder kunstlicht, bewegen door gebouwen vol elektrische spanning, straling en schermen. Achter geïsoleerde ramen die ook nog eens UV en IR licht buiten de deur houden. Maar in fysiologische zin betalen we daar een hoge prijs voor.
Een prijs die elke 5 jaar hoger wordt. Waar de exponentiële stijging zich na het jaar 2000 elke keer een stapje sneller gaat. Goed terug te zien in de cijfers. Inmiddels vervangen we veel natuur in Nederland al met zonnepanelen en windturbines, die ook weer invloed hebben op de elektrische omgeving. Elk stukje natuur dat we vervangen door technologie haalt ons verder weg van een basale vorm van regulatie: de vrije uitwisseling van elektronen.
Elke cel leeft bij gratie van spanning. Over celmembranen heen bestaan subtiele ladingsverschillen die bepalen of een cel kan communiceren, energie kan maken, afvalstoffen kan afvoeren, ontstekingsreacties kan beperken en zichzelf kan herstellen.
Dat is precies wat zo vernieuwend of verfrissend is aan dit onderwerp. We praten eindeloos over voeding, supplementen, training, slaaproutines en ademhaling, maar zelden over de elektrische voorwaarden waaronder al die processen moeten plaatsvinden. Alsof je een plant steeds betere voeding geeft, terwijl hij geen aarde meer voelt of geen licht meer krijgt.
Ontsteking en oxidatie
Op sociale media of blogs wordt vaak wel gesproken over hoe voeding, gifstoffen en leefstijlkeuzes ontstekingen en oxidatieve stress verhogen. Maar eigenlijk staat In het middelpunt daarvan altijd een elektronentekort, dat ontsteking en oxidatieve stress in stand houdt lang nadat hun nut van creëren van een ontsteking verdwenen is.
Aanhoudende ontsteking en oxidatieve schade verbruiken meer elektronen, elektronen die onder gezondere omstandigheden gebruikt hadden kunnen worden om je jonger te laten voelen en er beter uit te laten zien. In plaats daarvan worden die elektronen ingezet om disbalansen en noodsituaties te bestrijden.
Technologie en onze omgeving
Vrijwel iedere moderne technologie en maatschappelijke blootstelling die we tegenkomen steelt elektronen van ons, vanwege de manier waarop ze elektronen beïnvloeden binnen hun invloedssfeer en/of de efficiëntie van mitochondriën verminderen. Van kunstmatig blauw licht, 4G en 5G, tot wifi, gefluorideerd water en bewerkte voeding: de meeste uitvindingen voor communicatie of gemak verstoren de manier waarop ons lichaam elektronen verzamelt en gebruikt.
Het is niet letterlijk dat wifi elektronen uit je lichaam zuigt zoals een stofzuiger, maar dat bepaalde omgevingsfactoren de mitochondriën minder efficiënt maken. Daardoor kunnen elektronen minder goed worden verwerkt in de energieproductie.
Bij kunstmatig bijvoorbeeld: blauw licht in de avond kan melatonine onderdrukken, slaap, herstel en regeneratie verstoren en daarmee direct en indirect mitochondriale processen beïnvloeden.
Dus je moet het ook op die manier lezen.
Mitochondriën maken ATP door elektronen door de elektronentransportketen te laten bewegen. Voeding levert elektronen aan. Zuurstof accepteert uiteindelijk elektronen. Zonder gecontroleerde elektronenoverdracht bestaat er geen energieproductie.
Onze technologische omgeving heeft dan op drie manieren invloed:
Oxidatieve stress.
Dat is het meest directe in dit “elektronen dief verhaal”. In chemische zin betekent oxidatie letterlijk dat een molecuul elektronen verliest. Vrije radicalen of reactieve zuurstofmoleculen missen een elektron en proberen dat ergens vandaan te halen. Daardoor kunnen ze schade veroorzaken aan vetten, eiwitten, DNA en mitochondriën.
Oxidatie=verlies van elektronen
Denk aan:
roken
slaaptekort
chronische stress
ontstekingen
luchtvervuiling
bewerkte voeding
Dat zijn allemaal factoren die de redoxbalans kunnen verstoren.
Mitochondriale efficiëntie
Je mitochondriën produceren energie via elektronenstromen. Elektronen worden vanuit voeding door de elektronentransportketen geleid om ATP te maken.
Als mitochondriën minder efficiënt werken, “lekken” er meer elektronen weg onderweg, weg onderweg is dat goed Nederlands? Dat terzijde. Dat kan weer extra vrije radicalen produceren.
Dus ook hier gaat het idee niet zozeer over dat iets elektronen afpakt, maar dat het lichaam slechter wordt in:
elektronen verwerken
energie maken
oxidatieve schade beheersen
Denk bijvoorbeeld aan:
chronisch blauw kunstlicht/gebrek daglicht
slaapverstoring
sedentair leven
metabole ziekte/verlies van metabole flexibilteit
overeten
chronische ontsteking
chronische stress
Biologische regulatie
Licht, elektromagnetische velden, timing van bijv eten en de leefomgeving hebben invloed op de biologische signalering in ons lichaam.
Bijvoorbeeld:
blauw licht ’s avonds beïnvloedt melatonine
circadiane verstoring verandert hormoonhuishouding
slaapritmes beïnvloeden mitochondriale reparatie
stress beïnvloedt het autonome zenuwstelsel
telefoon beïnvloedt het dopamine systeem
laat eten beïnvloedt de darmklok en herstel
Maar elektromagnetische omgevingen in een slaapkamer met bijv. vuile stroom bronnen, elektrische apparatuur en 5G/wifi straling kunnen sterk invloed hebben op bijv:
waterstructuren
elektrische spanningen in cellen
protonstromen beïnvloeden
mitochondriale communicatie verstoren
Dus nogmaals, elektronen worden niet letterlijk weggezogen, maar het moderne leven zorgt bij veel mensen voor oxidatieve stress. Meer oxidatie is meer verlies van elektronen aan vrije radicalen. Meer mensen met mitochondriale disfuncties, waardoor het verwerken van elektronen inefficiënt wordt. Plus de technologische leefomgeving zorgt voor een verstoring van de biologische regulatie.
Allemaal elementen die ervoor zorgen dat de aanwezigheid, productie, verwerking en gebruik van energie daalt.
Bewerkte voeding
De meeste verpakte voeding met veel koolhydraten wordt tijdens de verwerking zuurder, omdat elektronen verloren gaan tijdens het productieproces. Daardoor wordt het relatief rijker aan protonen, positiever geladen en zuurder. Dat is een belangrijke reden waarom bewerkte voeding minder gezond voor je is: het bevat minder elektronen. En daarom zijn volledige, natuurlijke voedingsmiddelen gezonder: ze bevatten meer elektronen.
Bewerkte voeding wordt tijdens productie vaak blootgesteld aan hitte, zuurstof, raffinage, opslag en industriële verwerking. Tijdens dat proces vinden oxidatiereacties plaats waarbij moleculen elektronen verliezen.
Zoals eerder laten zien met het fotosynthese proces wordt suiker (koolhydraten) gemaakt door zon, koolstof, waterstof en zuurstof. Als wij die dan weer eten en verwerken worden de elektronen stap voor stap vrijgemaakt en via de elektronentransportketen krijgen wij dan weer energie.
Maar de producten in de supermarkt worden meestal blootgesteld aan hitte en zuurstof en andere chemische processen, waardoor er oxidatie optreedt en elektronen verloren gaan. Het product verschuift zit dan richting een meer geoxideerde toestand. Daarom moeten er zoveel E-nummers, suiker, olie, smaakversterkers en geurversterkers bij, want niemand zou dat willen eten.
Bij vetten gaat het net zo. Daarom hameren we vooral om producten met zaadolie te laten liggen. Vetten bevatten veel opgeslagen elektronen en leveren daarom ook veel energie wanneer ze goed worden verbrand in de mitochondria.
Maar juist omdat ze elektronenrijk zijn, zijn ze ook gevoelig voor oxidatie.
Wanneer vetten worden blootgesteld aan hoge temperaturen, zuurstof, licht en langdurige opslag, kunnen lipiden oxideren. Daarbij ontstaan geoxideerde vetten, aldehyden en andere reactieve verbindingen.
Natuurlijke vetten in hun oorspronkelijke vorm, zoals vetten uit dieren, kokos, olijven of noten, bevinden zich dichter bij hun biologische uitgangsstaat. Ze bevatten meer intacte vetstructuren en minder oxidatieschade, zolang ze niet extreem verwerkt of verhit worden.
Voeding draait daarom niet alleen om hoeveel calorieën een product bevat, maar ook om:
hoe intact de moleculaire structuur nog is
hoeveel oxidatie heeft plaatsgevonden
hoe stabiel de elektronenstructuur is gebleven
hoeveel oxidatieve stress ontstaat tijdens verwerking én verbranding in het lichaam
Gezondheid is direct gekoppeld aan de kwaliteit van de elektronenstromen die via voeding de mitochondriën binnenkomen en hoe efficiënt die elektronen uiteindelijk worden gebruikt voor energieproductie.
Samenvattend
Het probleem van elektronentekort komt erop neer dat technologie en moderne gemakken zowel onze toevoer van elektronen beperken als onze voorraad sneller verbruiken dan in eerdere generaties. Daardoor nemen onze gezondheid en ons herstelvermogen af.