Cruciale Basiskennis voor Kwantum Biologie - Deel 1: moleculen, atomen, elektronen en redox
Als je de fascinerende wereld van kwantum biologie wilt begrijpen om de inzichten praktisch te kunnen toepassen voor opti...
Cruciale Basiskennis voor Kwantum Biologie - Deel 1: Moleculen, Atomen, Elektronen en Redox
Als je de fascinerende wereld van kwantum biologie wilt begrijpen om de inzichten praktisch te kunnen toepassen voor optimalisatie van je eigen gezondheid óf die van anderen, dan is begrip van de basisprincipes en natuurwetten een absolute must. Daarom ga ik je in een driedelige, uitgebreide serie van artikelen en video’s meenemen in de belangrijkste grondprincipes. Dit wordt extreem waardevol voor zowel beginners als professionals, dus ga er even voor zitten!
Op basis van voorgaande artikelen kreeg ik te horen dat sommigen het nog wat lastig vonden om de verschillende relevante natuurwetten te begrijpen en praktisch te interpreteren. Daarom neem ik je in deze fundamentele code mee in wat wat mij betreft de belangrijkste natuurkundige principes en wetten zijn om een diep begrip te krijgen van kwantum biologie.
Het begint bij grondprincipes
Een eerdere Fundamentele Code ging over grondprincipes. Hierin liet ik je de video van Elon Musk zien waarin hij uitlegde waarom de beste manier om tot een oplossing voor een probleem te komen de ontleding tot grondprincipes is.
Ga je gezondheidsproblemen ontleden tot grondprincipes, dan kom je uit bij natuurwetten en mechanica.
Neem bijvoorbeeld een probleem als overgewicht. Hoe lossen we het op?
Je begint met de vraag: wat is overgewicht?
Overgewicht is een ontregeling van je stofwisseling. Een van de symptomen is verhoogde vetopslag in je vetcellen, maar onder de motorkap gaat er nog veel meer mis. Kenmerkend zijn verstoorde hormonen, mitochondriale dysfunctie en laaggradige ontsteking.
Al deze problemen zijn terug te voeren op een verstoorde energiehuishouding en verstoord bioritme.
Een verstoorde energiehuishouding resulteert vaak in een verlies van energie en negatieve lading (elektronen). Om tot de kern van een dergelijk probleem te komen, wil je kijken waar dit energie- en ladingverlies optreedt.
Einsteins speciale relativiteitstheorie laat zien dat overal waar energie omlaag gaat, massa toeneemt. In het geval van overgewicht wordt dit enorm duidelijk. Je vetcellen ontsteken, protonen (H+) hoopt zich op door falende mitochondriën, je komt elektronen te kort waardoor het voltage daalt en je vetcel zet uit.
Dan hebben we nog het bioritme probleem dat hand in hand gaat met het energieverlies.
Het centrum van je biologische klok ligt ter hoogte van je hypothalamus, in het midden van je brein. Het is een piepklein verzamelinkje van zenuwcellichamen. Aan de ene kant komt er informatie binnen vanuit je oogzenuwen. Deze informatie wordt verwerkt in het bioritme centrum en doorgespeeld naar talloze plekken en systemen.
Daaronder zijn de vele centra in je hypothalamus, oftewel: je hormonale aansturingcentrum.
Denk bijvoorbeeld aan de nucleus die verantwoordelijk is voor regulatie van je stress- en bijnieras of de nuclei die je verzadigingsgevoel beïnvloeden.
Bij een ontspoord biortime kan ook het centrum van je biologische klok en je hypothalamus gaan zwellen door energieverlies en opvolgende ontsteking. Overgewicht en metabole ontregeling is een van de vroege kenmerken van dit probleem, maar je kunt je voorstellen dat wanneer je hormonale aansturingscentrum getroffen wordt het slechts een kwestie van tijd is voordat er nog veel meer poppen gaan dansen.
Omdat het centrum van je biologische klok voornamelijk input vanuit je oogzenuwen ontvangt, speelt licht een hoofdrol in het “tunen” en informeren van dit gebied.
Meer zicht krijgen op het complete plaatje
Goed, je ziet dat zodra je inzoomt op fysiologie, er al snel veel losse onderdelen zijn die je moet kunnen begrijpen om een voorspelling te maken van een correcte interventie.
Je kunt op “macroschaal” een probleem hebben als overgewicht, symptomen van een auto-immuunaandoening of slecht herstel van sporten, maar wat betekent dit voor de relevante systemen en structuren die daaronder liggen?
Wat is er aan de hand met je energiehuishouding, hormoonhuishouding, immuunsysteem, stress-regulatie, organen, klieren, zenuwen of vaten.
We kunnen nog verder inzoomen.
Verder lezen als N1 Gold Member
De rest van deze blog is alleen beschikbaar voor leden van de community.
Weefsels en cellen
Wat is er aan de hand op celniveau van de cellen die betrokken zijn in deze systemen en weefsels?
Als we op die cellen inzoomen, zien we dat dit microscopische waterzakken zijn, gevuld met microscopische orgaantjes.
Een ecosysteem in een ecosysteem.
Dit microscopische ecosysteem heeft ook zijn eigen energievoorziening, signaleringssystemen, ontgiftingspaden en “voortplantingssyssteem”.
Moleculen
Gaan we nog verder inzoomen dan kom je bij de verschillende macro moleculen en moleculen terecht waar deze cellen en celonderdelen uit bestaan. De interactie tussen al deze moleculen bepaalt het metabolisme of de stofwisseling van een cel. Kan dit metabolisme goed aangestuurd en uitgevoerd worden, dan heb je een gezonde cel, of beter gezegd: een adaptieve cel.
Het metabolisme in een cel wordt altijd afgestemd op de uitdagingen in het externe milieu waar een cel voor komt te staan, net zoals dat jouw gezondheid wordt bepaald door de mate waarin jij je kunt aanpassen aan de stressoren en leefomstandigheden die jij op dagelijkse basis voor je kiezen krijgt.
De uitdagingen van een cel op microniveau lopen parallel aan jouw uitdagingen op macroniveau. De optelsom van het aanpassingsvermogen van de miljarden cellen in jouw lichaam bepaalt onderaan de streep jouw adaptief vermogen. Zo vormen talloze microscopische levende systeempjes een nieuw macroscopisch systeem.
De complexiteit van het macrosysteem is vele malen hoger dan de complexiteit van de microsysteempjes of zelfs de complexiteit van al deze microsysteempjes bij elkaar opgeteld. Dat is de kracht van “leven”. 1 + 1 = 3
Dit noem je in de natuurkunde ook wel “emergent properties”. Nieuwe eigenschappen die voortkomen uit het bundelen van basiselementen.
Atomen en de Periodieke Tabel der Elementen
Zuurstof (O) en waterstof (H) zijn opzichzelfstaande atomen met specifieke kenmerken en capaciteiten. Voeg je zuurstof en waterstof bij elkaar, dan krijg je water. Water is een van de meest magische en veelzijdige moleculen. Wanneer je een waterstofatoom en zuurstofatoom los van elkaar bestudeert, zou je nooit verwachten dat de twee samen zoveel meer kunnen dan de losse delen apart van elkaar.
In het geval van water geldt misschien nog wel eerder: 1 + 1 = Oneindig
Deze “emergent properties” is wat leven en biologie zo complex maakt. Toch begint het begrijpen van het leven bij het begrijpen van de kleinste onderdelen die vorm geven aan dit leven.
We waren gebleven op het molecuulniveau. Wanneer je op de moleculen in een cel inzoomt, kijk je naar atomen. Atomen ken je van de periodieke tabel van elementen (van de middelbare school).
Onderstaande afbeelding heeft me altijd al gefascineerd. Deze tabel beschrijft alle elementen waar de materiële wereld, waar we zo bekend mee zijn, uit is opgebouwd. Aan de ene kant voelt het als enorme wetenschappelijke rijkdom om deze tabel ontcijferd te hebben. Aan de andere kant komen er talloze nieuwe vragen bij me op als ik ernaar kijk.
In de periodieke tabel der elementen zijn atomen, de bouwstenen van “materie” gerangschikt op basis van hun kerngewicht (of beter: het aantal protonen in de kern). Atomen hebben namelijk een kern van protonen en neutronen die het voornaamste gedeelte van de massa van een atoom bepalen. Om deze kern liggen verschillende banen waarin elektronen zich kunnen bevinden. Vergelijk het met een planeet en de verschillende manen die in een baan om een planeet kunnen draaien.
Hieronder zie je een koolstofatoom (C). Koolstof is nummer 6 op de periodieke tabel. Het heeft 6 protonen en 6 neutronen in de kern. Om de koolstofkern heen zijn verschillende banen met elektronen. In het geval van een koolstofatoom is er plaats voor 6 elektronen. De negatief geladen elektronen compenseren de positief geladen protonen in de kern, wat leidt tot een stabiel atoom. Neutronen hebben, zoals de naam al doet vermoeden, een neutrale lading.
Onderstaande afbeelding bevat een helium atoom (H). Helium heeft nummer 2 op de periodieke tabel vanwege 2 protonen en neutronen in de kern, omringd door 2 elektronen.
Hieronder zie je een zuurstofatoom, nummer 8 op de periodieke tabel. Zuurstof heeft 8 protonen en neutronen in de kern met 8 “plekken” voor elektronen in zijn omliggende banen. Ik ga ervan uit dat je nu een beeld hebt van hoe de periodieke tabel is ingericht.
Zodra je meer leert begrijpen over de verschillende eigenschappen van de elementen in de tabel, dan ga je nog meer overeenkomsten ontdekken. Bijvoorbeeld tussen de alkalimetalen helemaal links in de tabel (Lithium, Natrium, Kalium etc) metalen, de elektronegatieve elementen (fluoride, chloride, bromide etc) of de gassen (helium, argon, neon etc, helemaal rechts in de tabel). Voor nu is basisbegrip voldoende.
In onderstaande video zie je meer context rondom de periodieke tabel. Wil je de concepten uit deze serie goed begrijpen, neem dan absoluut de tijd om de video’s te bekijken. Ik heb ze zorgvuldig uitgezocht.
Isotopen
Een belangrijk detail in kwantumbiologie is het fenomeen van isotopen. Dit zijn ogenschijnlijk kleine verschillen in de kern van gelijksoortige atomen.
Een van de belangrijkste isotopen in biologie zijn protium en deuterium, beide isotopen van waterstof.
Protium is de vorm van waterstof die het meest voorkomt in de natuur. Deuterium volgt, daarna tritium, een derde isotoop van waterstof. Op onderstaande afbeelding zie je dat de isotopen van waterstof dezelfde hoeveelheid elektronen en protonen hebben, maar dat de neutronen in de kern variëren. Dit verandert niets aan de lading van het atoom, maar wel aan het gewicht!
Omdat waterstof het lichtste atoom is en je lichaam voor 99% uit waterstof bestaat, is het biologisch gezien enorm relevant of je op celniveau met protium of deuterium te maken hebt. De toevoeging van slechts één neutron bij de overgang van protium naar deuterium maakt deuterium namelijk twee keer zo zwaar als protium.
Praktisch voorbeeld: je mitochondriën maken energie door waterstof door een nano-turbine te bewegen. Je kunt je voorstellen dat je met 50% lichter waterstof veel makkelijker energie maakt dan met 2 keer zo zwaar waterstof. Je lichaam doet er op celniveau alles aan om deuterium uit je mitochondriën te houden voor optimale energieproductie. Toch zitten alle bewerkte voedingsstoffen en kunstmatige supplementen vol met deze zware vorm van waterstof. Dit is een probleem! Hier later meer over.
Biologische bandbreedte
Als je naar de periodieke tabel kijkt en het leven op aarde bestudeert, dan zie je al snel dat de natuur een nauwkeurige selectie heeft gemaakt van atomen om het leven op te laten functioneren.
We hebben zojuist besproken dat je voor 99% van de atomen in je systeem waterstofatomen zijn. Verder is het leven vooral gebaseerd op koolstof (C). De macromoleculen waar het leven uit bestaan zijn aminozuren, eiwitten (aaneenschakelingen van aminozuren), vetten en koolhydraten. Al deze moleculen bestaan uit confirmaties van koolstof, waterstof en stikstof (N).
Naast deze organische stoffen zijn er nog een aantal veel voorkomende mineralen, zoals natrium, chloride, kalium en magnesium. Je ziet dat al deze stoffen een redelijk laag atomair getal en daarmee gewicht hebben. Dit heeft meerdere redenen, maar energie-efficiëntie en beschikbaarheid op planeet aarde zijn er daar twee van.
Je kunt je ook voorstellen dat de exponentiële introductie van stoffen als fluoride of zware metalen in onze moderne leefomgeving hierdoor per definitie problematisch is als ze niet van nature in je systeem thuishoren. Voor de meeste heeft je lichaam uitgekookte ontgiftingspaden, maar wanneer de toxische druk te hoog wordt kunnen deze stoffen ophopen en problemen veroorzaken.
Redox reacties
Een van de belangrijkste manieren waarop al deze natuurlijke vormen van materie in je systeem met elkaar reageren en communiceren, is een specifieke “chemische” (en kwantumfysische) reactie, genaamd: redoxreactie.
Redox staat voor reductie en oxidatie.
Oxidatie ken je van het roesten van ijzer. Bij roesten reageert ijzer met zuurstof waardoor je ijzeroxide krijgt. Wanneer je ijzer genoeg verhit of wanneer je er een flinke stroombron opzet, kan je de oxidatie omkeren waardoor het roest verdwijnt en je weer puur ijzer hebt. Nu is ijzeroxide gereduceerd door toevoeging van energie.
Toevoeging van energie betekent in dit geval de overdracht van een elektron.
Redoxreacties gaan volledig over de uitwisseling van elektronen (lees: energie/licht/elektriciteit) tussen verschillende atomen of moleculen. Hiermee staan redoxreacties aan de basis van iedere vorm van metabolisme.
Reductie leidt tot opname van elektronen en daarmee energie en licht.
Oxidatie leidt tot het verlies of de afgifte van elektronen en daarmee energie en licht. Als je inzoomt op een willekeurige cel, dan zou je zien dat het celmetabolisme (DNA-aanmaak, eiwitsynthese, schadeherstel, eiwitmodificatie etc) één grote wirwar is van redoxreacties. Ook de energie transductie en productie in je mitochondriën berust volledig op redoxreacties (hier leer je meer over in De Fundamentele Code #3).
Basis Video
Gevorderde Video
In de fundamentele code #2 hebben we het gehad over het foto-elektrisch effect, waarbij licht van de zon lichtenergie kan overdragen op elektronen. Hierdoor raken de elektronen “excited”, oftewel: geladen met energie. Geëxciteerde elektronen zijn vervolgens in staat om redoxreacties aan te gaan met andere stoffen. Hierdoor dragen ze lichtenergie over op andere vormen van materie. Op deze manier is het menselijk metabolisme op celniveau één grote dans van lichtenergie absorptie, vasthouding en overdracht.
Elektronen
Kwantum biologie draait volledig om energie en de manier waarop energie leven, adaptatie, bewustzijn en gezondheid faciliteert.
Het elektron speelt een bijzondere rol in deze relatie, omdat het bij de natuurwet van het foto-elektrisch effect in staat is om energie op te nemen vanuit (zon)licht. Op deze manier kan “materie” energetisch geladen worden door non-materie (licht).
Wanneer elektronen in de schil om de kern van atomen zitten en door licht geraakt worden, kunnen ze excited raken. Hierdoor verhoogt hun trilling en wordt het atoom reactief. Dit opzichzelf kan reacties aanzwengelen. Ook kan een elektron zo excited raken, dat het losbreekt van de banen van het atoom. Nu spreken we van een “vrij elektron”.
Vrije elektronen kunnen zich zelfstandig door matrices van materie bewegen, zoals dat van water of andere geleidende elementen als metalen, semiconductoren of kwartsen. Dit gebeurt volop in de natuur. Denk maar aan het fenomeen grounding, waarbij je vrije elektronen (excited door de zon en magnetisch veld van de aarde) via de zweetklieren (water) van je voeten opneemt. Op deze manier trek je elektrische energie van vrije elektronen je systeem in.
Ook je fascia en de collageen eiwitten in je lichaam vormen een matrix waarin vrije elektronen met de snelheid van het licht kunnen voortbewegen, net zoals in de chips (semi-conductors) van computers en andere vormen van moderne technologie.
Uiteindelijk ben jij een nog vele malen geavanceerder stuk elektrotechnologie dan de moderne apparaten waar we vandaag de dag mee werken. De natuur is verantwoordelijk voor de innovatie van deze verbluffende staaltjes techniek.
Elektron spin
Het laatste onderwerp dat ik voor deze guide kort wil aanstippen, is het fenomeen “elektronspin”.
Net zoals dat je een tennisbal of voetbal effect kan geven, waardoor het op een bepaalde manier om zijn as draait, bezitten elektronen extra eigenschappen naast alleen hun elektrische lading of excitement. Een van de eigenschappen is “spin”.
In onderstaande video wordt dit concept uitgelegd. Het belangrijkste praktische detail wat je hiervan mee wilt nemen, is dat de spin van een elektron een informatie aspect omvat. Dat betekent dat het ene elektron het andere elektron niet is, als de spin niet overeenkomt.
Orgaantjes zoals je mitochondriën zijn meester in het ontcijferen van de spin van de elektronen waarmee ze gevoed worden. Het is belangrijk om alvast te weten dat elektromagnetische velden invloed hebben op de spin van elektronen. Niet alleen natuurlijke elektromagnetische velden, maar ook zeker alle onnatuurlijke EMF van de moderne apparaten die we gebruiken.
Hier een video over elektron spin. Check vooral ook het voorbeeld op het einde.
Tot slot
Dit was het voor deze eerste blog over de absolute fundamentals van kwantum biologie. Wanneer dit allemaal compleet nieuw voor je is, kan ik me voorstellen dat je het artikel meerdere keren moet lezen om alle puzzelstukjes te laten vallen.
Het belangrijkste is dat je, ook al begrijp je nog niet alles en vindt je sommige concepten abstract, je door blijft gaan met leren en studeren. Je zal vanzelf merken dat bij opname van nieuwe informatie je steeds meer losse eindjes aan elkaar kunt knopen.
In het vervolg ga ik verder met een aantal fundamentele natuurwetten die invloed hebben op de micro-deeltjes en energieën die jouw bestaan gestalte geven. Door deze wetten te begrijpen en praktisch toe te kunnen passen, gaat er een wereld voor je open en leer je die wereld door een compleet nieuwe bril te bekijken.
Laat me weten als je vragen hebt in de reacties, dan help ik je graag verder op weg!
Tot de volgende,
Lars