#58 Kennis Infuus - Zonlicht de oorzaak van huidveroudering, pigmentvlekken en melasma

Je weet inmiddels dat zonlicht een medicijn is met ongeëvenaarde effectiviteit én dat het hierdoor onmisbaar is voor optimale gezondheid, maar toch is er nog altijd een stemmetje in je hoofd dat fluis

Je weet inmiddels dat zonlicht een medicijn is met ongeëvenaarde effectiviteit én dat het hierdoor onmisbaar is voor optimale gezondheid, maar toch is er nog altijd een stemmetje in je hoofd dat fluistert dat zonlicht en UV slecht zijn voor je huid… In dit Kennis Infuus laat ik je (nogmaals) zien waarom het omgekeerde, zonder enige twijfel, waar is!

Nog altijd wordt zonblootstelling en UV-licht in verband gebracht met versnelde huidveroudering, pigmentvlekken en zelfs huidkanker. Hoewel hier absoluut een kern van waarheid in zit, is dit niet het complete verhaal. De potentiële schadelijke kant van de zon zit hem uiteraard in een onnatuurlijke omgang, want reken maar dat de natuur haar belangrijkste bron van licht en energie niet per ontwerp schadelijk heeft gemaakt.

Overigens is de zon natuurlijk al lang niet meer de voornaamste lichtbron waar we ons aan blootstellen. In de afgelopen tientallen jaren zijn we meer binnen gaan leven dan ooit. Binnen is er geen zonlicht. Wel zijn hier kunstlicht en niet-natuurlijke EMF’s. Zouden deze nog een rol kunnen spelen? Hoe dan ook, je staat weer op het punt een bad van nuance te nemen rondom een onderwerp waarin de laatste jaren veel te veel onnodige angst is gezaaid. De lachende derde is met name de cosmetische industrie geweest, want de kans is groot dat ook jij jarenlang als een bezetene zonnebrandcrème hebt gesmeerd om huidveroudering, pigmentvlekken en schade te voorkomen.

Waar het mis ging

Om te begrijpen waar ons massale onbegrip vandaan komt is het belangrijk om je een klein beetje mee te nemen in het onderzoek naar de link tussen zonlicht en huidschade. Als eerste wil ik benoemen dat zonlicht en met name UV, zeker een schadelijke aard heeft. UV is hoogfrequent, wat betekent dat het veel energie kan overbrengen. Kun je deze energie niet geleidelijk absorberen, tja, dan kan er inderdaad schade ontstaan. Deze schade noemen we “verbranding”. Bij verbranding heeft er zoveel oxidatieve schade plaatsgevonden dat er een ontstekingsreactie op gang komt om cellen en/of celonderdelen te herstellen of opruimen. Met andere woorden: je rode huid na verbranding is een opruimingsproces of beter gezegd, een herstelproces. De eerste misconceptie binnen het thema van huidveroudering en de zon is dus dat zonneschade inherent is aan onherstelbare schade. Deze ontstekingsreactie zorgt namelijk voor een grote schoonmaak van alles wat beschadigd is. Uiteraard is het niet de bedoeling om dag op dag te verbranden, maar de meesten leren hun lesje wel na één keer verbranden.

Daarnaast is leven inherent aan schade. Schade voorkomen in angst voor blijvende schade is gelijk aan niet leven. Daarom ben ik een groot voorstander van optimalisatie van het herstelproces in plaats van schade of stress telkens maar te vermijden. Je hebt stress nodig voor adaptatie. Blijvende schade is een gevolg van chronische blootstelling aan stressoren waarvoor je niet de capaciteit van adaptatie had. Dat is het echte probleem.

Wat zegt de “wetenschap”

Als je naar veel geciteerde onderzoeken kijkt, dan zie je dat we op het verkeerde been zijn gezet door een onbegrip van welke prikkels we nodig hebben voor volwaardig herstel en effectieve adaptatie. Vooral dermatologen en schoonheidsspecialisten halen onderzoeken zoals onderstaande graag aan.

Hierin worden de effecten van UV-blootstelling op een groep van zo’n 50 blanke mannen bestudeerd. Ze worden bestraald met licht dat zonlicht zou moeten benaderen totdat ze licht verbranden. Vervolgens wordt een stuk van de beschenen huid bestudeerd en zien de onderzoekers dat er sprake is van bindweefsel (collageen en elastine) afbraak en verhoogde oxidatieve schade. Dit is volgens de onderzoekers genoeg bewijs dat UV je huid verpest en je daarom jezelf moet beschermen tegen zonlicht.

Als je naar de details van de onderzoeksopzet gaat kijken, dan zie je dat er van alles rammelt. Het licht dat ze bijvoorbeeld gebruiken, is inderdaad full spectrum licht. Het bevat UVA, UVB, kleuren en infrarood. Wat alleen totaal niet overeenkomt met natuurlijk zonlicht, is de verhouding in intensiteit van de soorten licht. Van het volledige spectrum van deze lampen is 47% van de intensiteit UVB! 27% is UVA, 26% zichtbaar licht en infrarood gecombineerd. Op onderstaande afbeelding zie je hoe deze verdelingen (ongeveer) in natuurlijk zonlicht zijn. UV (UVA + UVB) zit hoogstens rond de 3%! Infrarood licht zelfs tussen de 40% en 50%. Dat betekent dat het licht dat in het onderzoek is gebruikt veel te veel UV bevat ten opzichte van de andere kleuren in het spectrum.

Ik ga ervan uit dat je begrijpt dat dit een heel groot probleem is. Ja, het is waar dat UV elastine en collageen afbreekt. Ja, het is waar dat UV je collageennproducerende cellen stillegt. Ja, het is waar dat UV vrije zuurstofradicalen toe laat nemen. Dat is inherent aan de enorme klap lichtenergie die UV met zich meebrengt. In isolement kan dit een enorm groot probleem vormen, maar… gelukkig komt UV NOOIT in isolement in de zon!

Probeer de Zonnemens zeven dagen gratis