#5 De Fundamentele Code - Massa is energie
In dit artikel wil ik je meenemen in de relatie tussen (licht)energie en massa. Eén van deze twee is namelijk “echt” en de ander is slechts een gevolg van de een.
Waarom energie reëeler is dan materie.
In dit artikel wil ik je meenemen in de relatie tussen (licht)energie en massa. Eén van deze twee is namelijk “echt” en de ander is slechts een gevolg van de een.
Het grappige hieraan is dat we in het westen alles wat niet-materieel, grijpbaar of met ratio verklaarbaar is direct afdoen als niet-wetenschappelijk of spiri wiri. Toch, wanneer we naar de (exacte wetenschappelijke) natuurwetten kijken die deze realiteit dicteren, dan zien we dat massa of materie alleen kan bestaan bij de gratie van energie of licht.
Met andere woorden: energie is fundamenteler dan massa/materie.
E = MC^2
We hebben hem al vaker aangehaald in deze serie, maar het was wederom Einstein die als onderdeel van zijn speciale relativiteitstheorie met de wereldberoemde formule kwam: E=MC^2
Deze formule beschrijft de relatie tussen energie en massa. Als je de serie vanaf het begin af aan volgt, dan begrijp je dat dit vanuit kwantum biologisch perspectief een enorm interessante relatie is. Kwantumbiologie gaat namelijk volledig over hoe het leven (massa/materie) interacteert met subatomaire verschijnselen van licht en energie.
Einsteins artikel over de relatie tussen deze twee elementen was destijds maar 3 pagina’s lang. Je ziet de voorkant op de afbeelding hieronder.
Als je naar de massieve eikenboom in je achtertuin kijkt, dan begrijp je direct dat deze boom veel massa heeft. Hij beschikt namelijk over veel materie met een hoge dichtheid van die materie. Je hoeft niet te proberen om door deze bonk massa heen te lopen.
Wanneer je naar een zonnestraal kijkt die door het bladerdek op de grond naast de eikenboom valt, dan beschouwen we die zonnestraal meteen als niet-materieel en massaloos. Licht bestaat uit gewichtsloze, maar energierijke fotonen. In tegenstelling tot de boom, kan je met een gerust hart door de lichtstraal lopen zonder dat je bang hoeft te zijn gewond te raken.
Als je deze twee observaties naast elkaar zet, dan is het haast niet voor te stellen dat de massieve boom volledig bestaat uit (licht)energie. De energie bevindt zich alleen niet meer in de vorm van een straal licht, zoals wanneer de energie van de zon naar de aarde komt, maar zit nu in andere vormen “opgeslagen” in hoge dichtheid waardoor wij het als materie interpreteren. Door de vorm waarin de energie zich nu bevindt, heeft het andere natuurkundige eigenschappen. Een van die eigenschappen is massa.
Licht is een vorm van energie. Vanaf nu noem ik lichtenergie gewoon energie.
Van Eikel tot Eikenboom
Ik kan me voorstellen dat dit nog wat abstract klinkt, dus laat ik een praktisch voorbeeld geven.
De massieve eikenboom was ooit een jonge groene scheut die uit een eikeltje gekropen kwam. Die jonge scheut heeft wortel geschoten en is aan fotosynthese gaan doen. Je weet inmiddels dat fotosynthese van planten niets anders is dan lichtenergie opslaan in de materie van water en koolstof. Dit is ook exact hoe een kleine eiken scheut uitgroeit tot een massieve eikenboom.
Met andere woorden: al die massa en materie die je in de boom ziet, is simpelweg lichtenergie in een andere energetische vorm.
Fundamentele Code #2ging over het foto-elektrisch effect. Fundamentele Code #3ging over fotosynthese.
Je kunt gemakkelijk door een enkele lichtstraal lopen omdat deze lichtstraal relatief weinig energie, en dus ook weinig massa, bezit ten opzichte van de eikenboom. De eikenboom heeft pas zo groot en massief kunnen worden, nadat het jarenlang lichtenergie transformeert naar andere vormen met behulp van fotosynthese.
Neem je een aanloop richting deze boom en wordt jouw lichaam in één klap tot stilstand gebracht door de immense massa van deze plant, dan is het je niet gelukt om door een jarenlange verzameling van licht te breken. Opzich niet gek toch?
Massa naar licht
Wanneer we de eikenboom omhakken en aansteken voor een groot vreugdevuur, dan pas wordt het zichtbaar hoeveel energie de massa van de eik daadwerkelijk kan vasthouden. Je kunt het vuur met behulp van het hout van de eik uren en uren laten branden. Het licht wat van het vuur komt is mogelijk kilometers verder nog te zien.
De warmte van het vuur is meters naast de eik te voelen en dan komt de energie nog geleidelijk vrij… Wat als we jaren aan lichtenergie in één klap zouden laten ontsnappen? Daar zou je serieuze schade mee kunnen aanrichten.
Nu begrijp je misschien beter waarom een eik zoveel massa heeft als hij nog al die energie in zijn levende systeem vasthoudt. Daarom doet het pijn als je jouw massa na een aanloop tot stilstand brengt tegen de massa van de eik.
En de as, waterdamp en roet dan?
Uiteraard blijft een deel van de massa in een eik in materiële staat na verbranding. Je zal een grote hoop as overhouden naast het gewicht dat ontsnapt is via waterdamp en koolstofgassen van de rook. Toch kom je nooit meer op het oorspronkelijke gewicht van de boom wanneer je al deze elementen bij elkaar gaat rapen en gaat wegen. Een groot deel is namelijk ontsnapt in de vorm van lichtenergie en warmte-energie.
Op een vergelijkbare manier verliest een zaklamp massa wanneer je hem aanzet en licht laat produceren. Een batterij of accu wordt ook voelbaar of meetbaar lichter wanneer je de energie verbruikt.
Energie en Massa zijn Equivalent
Deze formule legt dit fenomeen haarfijn uit: E = MC^2
E = Energie
M = Massa
C = de lichtsnelheid
E = MC^2 geeft dus aan dat energie gelijk is aan massa keer de lichtsnelheid in het kwadraat. Met andere woorden, energie is massa in beweging.
Binnen de kaders van kwantumbiologie en fotosynthese zal je de formule vaak omdraaien: M = E/C^2
Op deze manier zie je nog duidelijker dat massa simpelweg het gevolg is van (licht)energie dat zijn (licht)snelheid verloren is (opvallend genoeg is dit ook de manier waarop Einstein zijn formule initieel opschreef). Bijvoorbeeld omdat het interactie is aangegaan met een elektron. Dit elektron trilt nu in verhoogde energetische staat om de kern van een atoom.
Ook kan het elektron zoveel energie hebben opgenomen dat het vrij breekt van dit atoom om via geleidende materialen, zoals het water of de fascia van je levende weefsels, richting een andere bestemming te gaan.
E = MC^2 in de mens
We hebben het tot nu toe vooral over planten en E = MC^2 gehad, maar ook mensen zijn uiteraard onderhevig aan deze natuurwet.
Hoe denk je dat een eencellige structuur na het samenkomen van de eicel en zaadcel in 9 maanden uitgroeit tot een baby van 3 tot 4 kilo? Deze groei kan het kind alleen maar doormaken door alle lichtenergie die het van de moeder aftapt.
Weet je nog hoeveel hemoglobine op chlorofyl lijkt? Als chlorofyl het molecuul is dat planten in staat stelt om massief te worden van licht, dan begrijp je ook waarom een moeder tijdens haar zwangerschap een extreem innovatief weefsel aanlegt om de inhoud van haar rode bloedcellen met haar kindje te delen. Dit innovatieve weefsel noemen we: de placenta.
We weten dat roken tijdens de zwangerschap de vaten van de placenta kan vernauwen. Kindjes van moeders die roken komen vaak met ondergewicht ter aarde. Zou het kunnen zijn dat moeder niet genoeg licht op haar kindje heeft kunnen overbrengen door vernauwde placenta-bloedvaten?
Los daarvan is roken sowieso niet heel erg bevorderend voor de hoeveelheid licht die je systeem kan verwerken. Koolstofmonoxide is namelijk een directe toxine voor je mitochondriën. Ook bindt het aan je hemoglobine, waardoor het zuurstof minder goed kan binden. Reken maar dat deze ongewenste binding ook invloed heeft op de licht-uitwisseling van je hemoglobine.
Wanneer de baby geboren wordt, neemt het daarna nog zo’n 16 tot 18 jaar toe in massa. In grofweg het eerste jaar is de baby hiervoor nog volledig afhankelijk van de borstvoeding van de moeder. De moeder dient in deze periode dus nog als letterlijk doorgeefluik van licht. Daarom bevat moedermelk enorm veel vet (baby's worden in ketose geboren) en hormonen die een directe relatie hebben met licht, zoals vitamine D.
Zodra een kind mobiel wordt en tanden krijgt, wordt het steeds beter in staat zijn eigen licht te verzamelen. Met zijn tandjes is hij in staat om volwaardig voedsel te kauwen. Door zijn mobiliteit is hij in staat om zelfstandig te grounden. Ontwikkelingen in de samenstelling van zijn huid zorgen er zelfs voor dat hij beter in staat raakt zonlicht te absorberen. Gelukkig maar, want stel je voor dat je kind tot zijn 18de aan je borst lag.
Gedurende al deze stadia van lichtverzameling, neemt de massa van het kind alleen maar toe. Nu begrijp je ook waarom onze meest vruchtbare periode aanbreekt vanaf het moment dat we onze hoogste (natuurlijke/gezonde) massa hebben bereikt vanaf ons +- 16de levensjaar.
We blijven een aantal jaar op deze piek functioneren, om vervolgens weer massa (en dus energie) te gaan verliezen. Dit is tevens een van de redenen waarom ouderdom met de bekende gebreken komt van breekbaarheid, rimpels, minder volle en gehydrateerde weefsels, haaruitval en ga maar door.
Wanneer we licht (weer) verliezen
In een volgende fundamentele code gaan we kijken waarom dit omslagpunt plaatsvindt en wat de reden is dat we niet meer in staat zijn massa/licht te behouden in ons systeem.
Misschien heb je ook al de link gelegd met onze toenemende mate van chronische ziekte. Hierbij verliezen we net zo goed licht door onze onnatuurlijke leefstijl. We verouderen hierdoor dus ook sneller dan dat nodig is.
Een deel van het antwoord ligt in ieder geval in onze mitochondriën. Deze lijken niet bestand te zijn tegen de krachten van vadertje tijd, wat wil zeggen dat veroudering en ziekte min of meer onderdeel van ons lot op planeet aarde is. In Fundamentele Code #4 hadden we het al even over heteroplasmie. Hier moeten we het nog eens over hebben.
Stof voor een volgende Fundamentele Code!
Verder wil ik je bedanken voor je aandacht. Laat me weten als je nog vragen of opmerkingen hebt.
Lars
PS: Wil je het natuurkundige perspectief van E = MC^2 nog beter begrijpen? Kijk dan zeker deze video. Hierin krijg je ook nog verdere uitleg op de vraag waarom energie reëler, of beter gezegd “fundamenteler”, is dan materie.