#124 Kennis Infuus - Je ijzer is niet te laag. Het zit vast!

Een lage ijzerinname is niet je probleem. Je ijzerverwerking ligt juist overhoop.

Steeds meer Nederlandse vrouwen melden ijzergerelateerde klachten: chronische vermoeidheid, brain fog, slecht herstel na sporten en simpelweg een gevoel dat “er iets niet goed zit” met hun energie. Natuurlijk zijn dit redelijk vage klachten. Vaak zijn ze aanleiding voor een bloedonderzoek, waarbij ijzer wordt gemeten. Als hier laag ferritine (de opslagvorm van ijzer) uitkomt, kan dat aanleiding zijn om ijzer te suppleren. Maar wat als die suppletie juist het onderliggende probleem verergert in plaats van oplost?

In de praktijk valt het me steeds vaker op. Vrouwen die ijzer slikken zonder bevestiging dat ze een ijzerinname probleem hebben en vaak dus ook zonder significante verbeteringen rondom de reden dat ze überhaupt ijzer hebben laten meten. De reden? IJzerproblemen zijn zelden puur een kwestie van te weinig inname of te veel verlies. Veel vaker zit het ijzer gewoon vast in je lichaam, waardoor het niet op de juiste plekken komt. En dan is extra ijzer toevoegen niet alleen ineffectief, maar soms ronduit riskant.

Meer dan een voedingstof

IJzer is niet zomaar een voedingsstof. Het is een overgangsmetaal met unieke eigenschappen die aan de basis staan van het leven en energieproductie.

In hemoglobine bindt ijzer zuurstof en zorgt het voor het transport door het bloed. Zonder ijzer in hemoglobinevorm (in bloedonderzoek aangeduid als Hb) gaat je zuurstoftoevoer naar de mitochondriën achteruit. Dit heeft directe impact op je vermogen om energie te produceren en vet te verbranden. Vind je het gek dat ijzerproblemen in relatie staan met vermoeidheid, futloosheid, een slap gevoel, slecht herstel van sporten en al moeten hijgen wanneer je de trap oploopt?

In de mitochondriën speelt ijzer een cruciale rol in cytochromen en ijzer-zwavelclusters (Fe-S clusters). Dit zijn de structuren die het mogelijk maken om elektrische energie uit je voeding of “lading” vanuit licht om te zetten in bruikbare vormen van energie en arbeid (via ATP-productie). Zonder ijzer is er geen elektronentransportketen en dus geen ATP-productie mogelijk. Bovendien kunnen ijzeratomen licht absorberen en elektrische signalen geleiden. Het functioneert als een geleidend materiaal dat betrokken is bij het verwerken van elektromagnetische energie en informatie op celniveau.

Je lichaam reguleert de opslag, het transport en de mobilisatie van ijzer daarom extreem nauwkeurig via je biologische klok, hormonale systemen, de lever, immuuncellen en de darmen. Mits die systemen goed “getuned” zijn. En dat is precies waar vaak het daadwerkelijke probleem ligt!

Hoe suppleren ineens gevaarlijk wordt…

Er zijn grofweg 3 manieren waarop meetbare ijzerproblemen kunnen ontstaan.

Een inname probleem

Een verwerkings/signalering probleem

Een uitscheidingsprobleem

Inname problemen gaan uiteraard over een tekort aan ijzerinname via de voeding. Bijvoorbeeld wanneer je een veganistisch dieet hanteert of een maagprobleem hebt. Uitscheidingsproblemen gaan over een onvermogen om een teveel aan ijzer kwijt te raken via bijvoorbeeld de ontlasting of menstruatiebloed (bijvoorbeeld door PMS klachten of andere menstruatieproblemen). Deze vormen zijn redelijk recht toe recht aan ten opzichte van het enorm brede scala aan dingen die mis kunnen gaan op het gebied van signalering of verwerkingsproblemen.

Toch is die tweede categorie juist waar een afwijkende ijzertest door komt. Bovendien is de afwijking in ijzerwaarden en ijzerhuishouding niet de hoofdbrand, maar slechts een rookpluim die afkomt van de daadwerkelijke brand. Het is dus vaak een signaal dat er onder je motorkap een groter probleem heerst.

Probeer de Zonnemens zeven dagen gratis