#12 Fundamentele Code - De leptine-melanocortine pathway
Hoe je verzadiging met licht aan tal van vitale functies wordt gekoppeld.
Hoe je verzadiging met licht aan tal van vitale functies wordt gekoppeld.
Heb je je ooit afgevraagd hoe het kan dat je op het ene moment trek ervaart, op het andere moment verzadiging en hoe er zoveel verschillende factoren zijn (los van eten) die hier invloed op hebben?
Je licht accountant
Eten is maar een merkwaardig iets. Als lezer van de Fundamentele Code zal je inmiddels begrijpen dat eten simpelweg een omweg is om lichtenergie ons systeem in te krijgen. De systemen die je verzadiging reguleren, controleren dus eigenlijk voor de hoeveelheid licht die er in je systeem omgaat.
Leptine is onderdeel van een hormonaal systeem dat in de wereld van kwantum biologie ook wel je “energie accountant” wordt genoemd. Als je nog dieper wilt gaan, kan je leptine ook je elektronen en fotonen accountant noemen.
In de volksmond noemen we leptine echter gewoon: het verzadigingshormoon.
Wellicht herhaling, maar leptine komt vrij vanuit je vetcellen wanneer hier brandstof wordt opgeslagen na een maaltijd. Via je bloedsomloop gaat leptine naar je brein om daar je aan je hypothalamus (hormonaal aansturingscentrum) te vertellen dat je verzadigd bent. Dit is hoe je honger staakt en je met een voldaan gevoel op de bank ploft na het eten.
Je leptine huishouding is een indrukwekkend systeem. Aan de andere kant zouden er niet zoveel problemen rondom verzadiging, energiecrises, anorexia en andere aandoeningen van het verzadigingssysteem zijn als het daadwerkelijk zo simpel was.
Leptine Melanocortine Pathway
In praktijk zien we dat leptine onderdeel is van vele andere hormonale systemen. Een daarvan is de leptine melanocortine pathway (LMP). Dit neuro-endocrien (neuraal-hormonaal) systeem koppelt verschillende aspecten van verzadiging met bijbehorende breingebieden (zoals dopamine/beloning) en andere hormonale systemen (zoals je schildklier, stress-systemen en vruchtbaarheid).
Hieronder deel ik een video over deze pathway. Bekijk deze even aandacht voor een basisuitleg rondom dit systeem. Daarna ga ik de “dimensie” van licht aan dit verhaal toevoegen, want de video schetst een achterhaald klassiek biochemisch (m.n. Mbt tot voeding) beeld van de LMP.
Belangrijk, kijk tot 3:40 want daarna gaan ze in de video over tot compleet achterhaalde onzin. Ze beweren bijvoorbeeld dat verzadigd vet tot leptine resistentie leidt. Het tegenovergestelde is waar! Richt je dus vooral op de eerste 3 minuten en 40 seconden voor de mechanismen van de LMP.
Verzadigingscentrum
Bij onderstaande afbeelding laten ze in de video zien hoe je verzadigingscentrum in de arcuate nucleus twee kernen bevat. Een voor honger met je NPY en AGRP neuronen en eentje voor verzadiging met je POMC (POMC staat voor Proopiomelanocortin).
Wanneer de NPY en AGRP neuronen worden geprikkeld, bijvoorbeeld door een lege maag en het hormoon Ghreline, dan ervaar je honger en motivatie om eten te scoren. Heb je eten kunnen scoren, vult je maag zich, vul je je brandstofvoorraad aan en stijgen je leptine levels, dan worden je POMC neuronen gestimuleerd om je verzadiging te laten ervaren.
So far so good, maar dit is slechts een deel van het verhaal.
Leptineresistentie
Dit is waar leptine om de hoek komt kijken. Veel lichaamsvet betekent veel leptine in omloop wat je op centraal niveau zou moeten verzadigen, TENZIJ je leptine resistent bent door kunstlicht, ontsteking en verstoord bioritme. Dit is het fundament van overgewicht en alle daaropvolgende problemen die we om ons heen zien (categorie metabool syndroom, diabetes, Alzheimer etc).
Je LMP let niet alleen op voeding, net zo min als dat je leptine alleen energie vanuit voeding zou “tellen”. Als je het verhaal breder trekt (en dat is precies wat we in kwantum biologie doen) dan zie je dat dit hele systeem werkt op verzadiging van licht!
Dat betekent dus dat ook je verzadigingssysteem en de neurale kernen letten op je lichtblootstelling. Zo kan POMC geactiveerd worden puur en alleen door blootstelling aan licht of activiteiten die licht vrijmaken in je systeem (denk aan kou of inspanning).
Als je weet dat je LMP gevoelig is voor licht, dan begrijp je misschien ook waarom er zoveel problemen met betrekking tot verzadiging zijn in de moderne kunstverlichte wereld. Niet alleen overgewicht, maar ook boulimia of anorexia, de andere kant van het spectrum van blind zijn voor verzadiging.
De LMP bepaalt niet alleen je gevoel van verzadiging, maar ook de mate van beloning die je ervaart rondom eten en niet eten. Met een verstoorde LMP liggen overgewicht en anorexia op de loer vanwege verstoorde beloning rondom voeding (overgewicht is beloning door eten, anorexia is beloning door niet eten).
Blind voor licht
Er is nog iets wat niet helemaal klopt in de video die je gezien hebt.
Overgewicht is niet zozeer een laag leptine probleem (dit wordt wel gesteld in de video), maar eerder een situatie van leptineresistentie. Er is dus wel leptine, alleen je brein is er “blind” voor. Hierdoor kan je eten wat je wilt, maar raak je nooit echt verzadigd.
Leptine resistentie kan inderdaad ontstaan door ontsteking ter hoogte van je hypothalamus, zoals er in de video ook wordt beweerd. Echter is de hoofdoorzaak niet genetisch of door voeding. Een van de meest gemiste oorzaken voor leptineresistentie op het niveau van je centrale brein is simpelweg door dag-nacht ritme verstoringen!
Precies tegen de hypothalamus ligt de suprachiasmatische nucleus (zoals je ziet op onderstaande afbeelding). Je suprachiasmatische nucleus (SCN) is het centrum van je biologische klok. Het ontvangt lichtsignalen vanuit je oogzenuw. Blootstelling aan kunstlicht na zonsondergang leidt zo tot de verkeerde lichtinput aan je hypothalamus, waardoor deze op langere termijn zal gaan zwellen en ontsteken.
Haast ieder aspect van je hormoonhuishouding leidt hieronder vanwege de sterke link met je hypothalamus als centrum van je hormoonhuishouding. Ook je verzadigingskern (de arcuate nucleus) is hierdoor niet meer goed te “tunen” via leptine signalen. Je raakt leptineresistent op centraal niveau. Hierdoor kan de brandstof status in je gehele systeem niet meer goed worden doorgegeven en stort je LMP in.
POMC
Een gebroken LMP staat dus aan de basis van overgewicht en een ongezonde verhouding tot het belonende aspect van voeding. Stimulatie van de LMP leidt tot productie van POMC hormonen. Een extreem belangrijk POMC-hormoon is alfa-MSH.
Alfa-MSH heeft meerdere functies binnen je energiemetabolisme. MSH staat voor melanocyt stimulerend hormoon. Dat betekent dat het verantwoordelijk is voor je melanineproductie en distributie. Waar melanine wordt geproduceerd, kan licht worden opgevangen en energie worden aangetrokken. Het hoort niet alleen in je huid te zitten, maar ook op tal van andere plekken in het lichaam, zoals je brein.
Met een kapotte LMP verlies je dus vermogen om pigment te behouden en lichtenergie aan te trekken op de aangedane plekken. Aandoeningen als Parkinson zijn hier een direct gevolg van. Hierbij verlies je pigment in de substantia nigra in je middenbrein.
Een andere stof die gemaakt wordt door prikkeling van POMC-neuronen is bèta-endorfine. Beta-endorfine is een morfineachtige stof. Het zorgt dus letterlijk voor pijnstilling en een lichte roes. Dit is onderdeel van de lichte “high” die we ervaren wanneer we verzadigd zijn (ofwel door voeding of door zonlicht), gesport hebben of aan koude training hebben gedaan.
Je kan je misschien voorstellen dat een gebrek aan ons interne opiaat de basis is voor de huidige crisis waarin patiënten afhankelijk zijn van externe opiaten om geen pijn te hoeven voelen.
Op een vergelijkbare manier zijn een heel aantal van de producten van POMC, zoals je ze op bovenstaande afbeelding kunt zien, een voorbeeld van een remedie tegen gezondheidsproblemen waar we momenteel maatschappijbreed tegenaan lopen. Wanneer je begrijpt dat de LMP een mechanisme is om op basis van onze lichtverzadiging tal van vitale systemen aan te sturen, dan begrijp je ook dat al deze vitale systemen wederom afhankelijk zijn van je relatie met licht.
Leptine Melanocortine staat centraal
Bijna ieder modern gezondheidsprobleem is te koppelen aan de LMP en het POMC-gen. Dat betekent dus ook dat al die problemen in de kern lichtproblemen zijn. Lichtproblemen kunnen uiteraard alleen maar bestrijd worden met… jawel: licht!
De farmaceutische industrie heeft niet alleen inspiratie gehaald uit de werking van beta-endorfine als pijnstiller (door morfine, fentanyl en andere kunstmatige opiaten te maken). Ook zijn er analogen van ACTH (corticosteroïden) en a-MSH (zoals GLP-1 inhibitors/semaglutide). Uiteraard zijn geen van deze analogen een vervanger voor het licht dat ze via POMC op natuurlijke wijze had moeten laten produceren.
Tot zover een inkijk in de Leptine Melanocortine Pathway. Zodra je je meer in kwantum biologie gaat verdiepen, dan komt dit mechanisme om tal van manieren terug.
Laat me weten als je er nog vragen over hebt. Zo niet, dan spreek ik je in een volgende Fundamentele Code.
Tot dan,
Lars